Jak zapobiec przywieraniu pręta spawalniczego do przedmiotu obrabianego
Elektroda do spawania elektrodą otuloną zazwyczaj przywiera do materiału spawanego, ponieważ prąd jest dla niej zbyt niski, łuk jest trzymany zbyt krótko, zajarzenie jest zbyt wolne lub obwód spawalniczy ma nadmierną rezystancję. Rozpocznij od zakresu prądu podanego przez producenta elektrody, wykonaj czyste połączenie zacisku spawanego, zastosuj szybki zajarzenie przez potarcie lub zajarzenie nagwintowane i natychmiast podnieś elektrodę do zalecanej długości łuku. Nie zwiększaj natężenia prądu, aż pręt przestanie się przyklejać.
Prawidłowy prąd, czyste połączenia i kontrolowana długość łuku elektrycznego rozwiązują większość problemów z przywieraniem.
Potraktuj przyklejanie się jako objaw systemowy, a nie tylko powód, by przekręcić jakieś pokrętło.
Prąd jest za niski
Elektroda zamarza podczas zajarzania, łuk elektryczny trzeszczy lub wielokrotnie gaśnie.
Łuk jest za krótki
Trzymanie rdzenia zbyt blisko obniża napięcie łuku i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia zwarcia.
Połączenie służbowe jest słabe
Farba, rdza, luźne zaciski lub kable o zbyt małym przekroju mogą zmniejszyć użyteczną moc łuku elektrycznego.
Pręt lub biegunowość są nieprawidłowe
Na rozruch wpływają klasa elektrody, średnica, stan wilgotności i wymagana biegunowość.
Dlaczego pręt spawalniczy przykleja się do metalu?
Spawanie łukiem elektrycznym w osłonie elektrody otulonej tworzy łuk elektryczny między metalowym rdzeniem elektrody otulonej topnikiem a przedmiotem spawanym. Łuk wymaga wystarczającej mocy wyjściowej i fizycznego oddzielenia, aby się utrzymać. Gdy elektroda dotyka przedmiotu spawanego, a źródło prądu nie jest w stanie wystarczająco szybko wytworzyć lub utrzymać łuku, drut rdzeniowy staje się częścią zwarcia. Nagrzewa się w miejscu styku i może przymarznąć do powierzchni.
Chwilowe dotknięcie jest normalne podczas rozruchu przez zadrapanie lub stuknięcie. Przywieranie staje się problemem, gdy operator pozostaje w kontakcie zbyt długo, prąd jest poniżej dopuszczalnego zakresu, długość łuku spada lub rezystancja w innym miejscu obwodu zmniejsza energię docierającą do łuku.
Istotne zmienne współdziałają ze sobą: klasyfikacja i średnica elektrody, natężenie prądu i polaryzacja, zachowanie źródła zasilania, styk zacisku, stan kabla, stan powierzchni, długość łuku, kąt elektrody i kontrola przesuwu. Dlatego to samo nominalne natężenie prądu może wydawać się łatwe w jednej konfiguracji, a frustrujące w innej.
Sześć przyczyn wyjaśnia większość problemów z zamarzaniem elektrod.
Kolejność ma znaczenie. Sprawdź procedurę spawania i ścieżkę elektryczną przed kompensacją nadmiernym prądem lub siłą napędową.
Natężenie prądu poniżej użytecznego okna
Niski prąd powoduje, że pręt jest szczególnie lepki podczas rozruchu i może powodować przerywany łuk elektryczny, który gaśnie nawet wtedy, gdy długość łuku wydaje się rozsądna.
Elektroda jest trzymana zbyt blisko
Bardzo krótki łuk elektryczny zmniejsza napięcie łuku. Końcówka wielokrotnie styka się z jeziorkiem lub płytką i zamarza, zanim łuk zdąży się odrodzić.
Powolna reakcja na drapanie lub stukanie
Dociskanie pręta do płytki lub oczekiwanie na kontakt powoduje trwałe zwarcie. Prawidłowy ruch powoduje nawiązanie kontaktu i natychmiastowe uniesienie do szczeliny roboczej.
Wysoka rezystancja w drodze powrotnej
Farba, kamień, luźne końcówki, uszkodzone kable, długie, zbyt małe przewody lub odległe położenie zacisku mogą zmniejszyć napięcie dostępne na łuku.
Niewłaściwa klasa, rozmiar, polaryzacja lub stan
Elektroda może przekraczać praktyczną wydajność maszyny, wymagać innej biegunowości lub być uszkodzona przez wilgoć lub powłokę, co pogarsza jej działanie.
Ograniczona moc wejściowa lub zachowanie sterowania
Spadek napięcia w sieci zasilającej, nieodpowiedni przedłużacz, słaba praca obwodu otwartego lub nieprawidłowe ustawienia funkcji gorącego startu/siły łuku elektrycznego mogą utrudnić rozruch.
Znajdź pierwszą metodę sprawdzenia niepokojącego objawu.
Wybierz najbardziej zbliżoną sytuację. Wynik stanowi punkt wyjścia do diagnostyki, a nie procedurę spawania; skorzystaj z karty katalogowej elektrody, instrukcji obsługi maszyny i kwalifikowanej instrukcji WPS, jeśli ma to zastosowanie.
Zastosuj tę dziewięcioetapową sekwencję przed zmianą wielu ustawień.
Kontrolowana sekwencja zapobiega przysłanianiu przez jedną korektę innej. Jeśli spawasz zgodnie z normą, specyfikacją kontraktową lub WPS, kwalifikowana procedura pozostaje wiodąca.
Zidentyfikuj elektrodę
Zapisz klasyfikację AWS, producenta, średnicę, stan partii i wymagania dotyczące biegunowości. „Pręt 1/8 cala” to za mało informacji.
Przeczytaj jego aktualny zasięg
Skorzystaj z opakowania elektrody lub karty katalogowej. Wykresy dotyczące wyłącznie średnicy mają charakter orientacyjny i nie zastępują wskazówek dotyczących konkretnej klasy.
Potwierdź maszynę i polaryzację
Wybierz tryb SMAW/Stick i wymaganą konfigurację AC, DCEP lub DCEN. Sprawdź, czy źródło zasilania obsługuje elektrodę.
Sprawdź zasilanie i przewody
Sprawdź moc wejściową, przedłużacze, rozmiar kabla spawalniczego, złącza, izolację i dokręcenie zacisków zgodnie z instrukcją obsługi urządzenia.
Wyczyść styk obwodu
Zacisk roboczy należy umieścić na solidnym metalu, najlepiej blisko ścieżki spawania, a nie na lakierze, silnej rdzy lub luźnych elementach mocujących.
Przygotuj staw
Usuń olej, wilgoć i luźne zanieczyszczenia. Spawanie elektrodą otuloną toleruje większą powierzchnię niż inne procesy, ale czystość poprawia niezawodność.
Pozycja do kontroli
Podeprzyj ramiona, spójrz na staw i zostaw miejsce na skrócenie elektrody. Niestabilna postawa utrudnia kontrolę długości łuku.
Uderz i podnieś natychmiast
Zastosuj metodę drapania lub stukania. Gdy łuk się ustabilizuje, podnieś płytę do szczeliny zalecanej przez producenta, zamiast ciągnąć ją za sobą.
Dostosuj na podstawie dowodów łukowych
Zmieniaj prąd małymi krokami w zatwierdzonym zakresie, a następnie sprawdź dźwięk, zachowanie kałuży, rozpryski, profil ściegu i stan elektrody.
Nie należy ograniczać się do jednej, uniwersalnej tabeli natężenia prądu.
Prąd zależy od klasyfikacji elektrody, jej średnicy, położenia, polaryzacji, źródła zasilania, grubości materiału bazowego oraz zatwierdzonej procedury. Ogólne wytyczne techniczne Millera zakładają jedynie około jednego ampera na 0.001 cala średnicy rdzenia jako regułę początkową, a następnie wymagają dostosowania do elektrody i zachowania spoiny. Karty katalogowe produktów i opakowania elektrod są bardziej szczegółowe.
| Co obserwujesz | Prawdopodobna interpretacja | Pierwsza kontrolowana odpowiedź | Nie rób tego |
|---|---|---|---|
| Pręt jest bardzo lepki przy zajarzeniu; łuk się zacina lub gaśnie | Prąd może być niski, rezystancja połączenia może być wysoka lub długość łuku elektrycznego może się zmniejszać. | Sprawdź dokładny zakres elektrod, biegunowość i styk zacisków; następnie zwiększaj prąd tylko małymi, dozwolonymi krokami. | Nie należy przekraczać zakresu elektrod, aby ułatwić sobie start. |
| Łuk działa tylko wtedy, gdy jest utrzymywany bardzo długo | Reakcja na łuk zwarciowy może być słaba z powodu niskiego prądu, strat w obwodzie lub niewystarczającego wsparcia siły łuku. | Sprawdź przewody i połączenia robocze, następnie porównaj ustawienia Arc-Force lub DIG z instrukcją obsługi maszyny. | Nie należy stosować długiego łuku jako metody trwałego utwardzania, gdyż może to zwiększyć ryzyko odprysków, porowatości i podtopienia. |
| Kałuża jest nadmiernie płynna, łuk głośny, rozpryskuje się lub podcina | Prąd może być za wysoki, przepływać zbyt wolno lub łuk być za długi. | Wróć do zatwierdzonego zakresu i koryguj technikę, po kolei, jedną zmienną. | Nie należy interpretować „braku przylegania” jako dowodu, że ustawienie jest prawidłowe. |
| Maszyna odczytuje oczekiwane natężenie prądu, ale łuk elektryczny pozostaje słaby | Spadek napięcia, słabe zaciski, uszkodzony zacisk lub niewystarczające zasilanie wejściowe mogą obniżać dostarczoną wydajność. | Sprawdź cały obwód i porównaj rozmiary kabli z instrukcją obsługi urządzenia. | Nie należy bezterminowo kompensować temperatury na panelu przednim, gdy połączenia się przegrzewają. |
Postępuj zgodnie z instrukcją producenta elektrody. Typowym punktem wyjścia jest łuk nie dłuższy niż średnica metalowego rdzenia elektrody, ale niektóre rodziny elektrod i procedury wymagają innej manipulacji. Pręt trzymany zbyt blisko jest bardziej narażony na zamarzanie; pręt trzymany zbyt daleko może powodować odpryski, podtopienia, porowatość i słabe osadzanie.
Nawiąż krótki kontakt, a następnie stwórz lukę.
W metodzie „drapania” trzymaj elektrodę pod niewielkim kątem, przesuń końcówkę po czystym punkcie początkowym jak zapałkę i unieś ją, gdy tylko pojawi się łuk. W metodzie „stukowej” dotykaj elektrody i unieś ją jednym kontrolowanym ruchem. Żadna z tych metod nie oznacza wciskania powłoki w płytkę.
Częściowo zużyty pręt może być trudniejszy do ponownego uruchomienia, gdy pierścień topnika wystaje poza metalowy rdzeń. Po bezpiecznym ostygnięciu elektrody i odłączeniu jej od zasilania, należy postępować zgodnie z instrukcjami producenta materiałów eksploatacyjnych dotyczącymi przygotowania końcówki do ponownego uruchomienia. Nie należy usuwać zbyt dużej ilości powłoki, aby odsłonić goły drut rdzenia wzdłuż boku.
Najlepiej, gdy krótki ruch jest łatwy do kontrolowania
Dotknij, przesuń i unieś w jednej czynności. Unikaj długich zarysowań, które uszkadzają powłokę lub zaczynają się poza spoiną.
Najlepiej, gdy umiejscowienie początkowe musi być precyzyjne
Stuknij i natychmiast unieś. Powolne naciskanie w pionie to ruch, który najprawdopodobniej spowoduje długotrwałe, krótkie szarpnięcie.
Czystość zacisku roboczego ma takie samo znaczenie jak ustawienie natężenia prądu.
Obwód spawalniczy MMA obejmuje źródło zasilania, kabel elektrodowy, izolowany uchwyt, elektrodę, łuk, element spawany, zacisk roboczy i kabel masowy. Prąd musi przepływać przez każde połączenie. Farba, silne oksydy, luźne złącza, uszkodzone żyły, zbyt małe przekroje przewodów lub niepotrzebna długość kabla zwiększają rezystancję i spadek napięcia.
Załóż zacisk na czysty, nieuszkodzony metal i trzymaj go w rozsądnej odległości od spoiny, przestrzegając wymagań dotyczących przedmiotu obrabianego i procedury. Sprawdź oba końce przewodu i zaciski spawalnicze, a nie tylko szczękę stykającą się z płytą. Połączenie, które nadmiernie się nagrzewa, wymaga natychmiastowej interwencji, ponieważ ciepło wskazuje na opór i utratę mocy.
Sprawdź również, czy wybrana polaryzacja elektrody jest zgodna z kartą katalogową. Niektóre pręty są przeznaczone do prądu przemiennego (AC), inne do prądu stałego (DCEP) lub stałego (DCEN), a niektóre obsługują więcej niż jedną konfigurację o różnym zachowaniu. Niedopasowanie polaryzacji może powodować problemy z zajarzeniem i kontrolą łuku, nawet gdy wyświetlacz pokazuje prawidłowy prąd.
Suszenie nie oznacza „pieczenia każdego pręta w tej samej temperaturze”.
Klasyfikacja elektrody zmienia sposób, w jaki pręt się uruchamia, pracuje, penetruje i toleruje wilgoć. Wybrana klasa musi być dopasowana do metalu bazowego, złącza, położenia, wymaganych właściwości mechanicznych i procedury spawania. Średnica musi również odpowiadać materiałowi i użytecznej wydajności maszyny.
Elektrody niskowodorowe wymagają kontrolowanego przechowywania po otwarciu, ponieważ wchłonięta wilgoć może wpływać na zachowanie elektrody podczas pracy i przyczyniać się do porowatości lub pęknięć wodorowych. Wymagania dotyczące przechowywania i ponownego suszenia różnią się jednak w zależności od rodziny elektrod i produktów. Należy korzystać z tabeli przechowywania producenta materiałów eksploatacyjnych oraz wszelkich obowiązujących przepisów; nie należy stosować jednej, ogólnej temperatury pieca do każdego pręta.
Elektrody z pękniętą, łuszczącą się, zanieczyszczoną lub poważnie uszkodzoną powłoką należy wyrzucić lub oddzielić zgodnie z procedurą warsztatową. Ponowne suszenie nie jest uniwersalnym sposobem naprawy uszkodzeń powłoki, zanieczyszczenia olejem lub nieznanej historii przechowywania.
Sprawdź klasyfikację, historię przechowywania, stan powłoki, limity ekspozycji i instrukcje producenta. W przypadku prac krytycznych udokumentuj problem z materiałami eksploatacyjnymi i proces ich zwrotu, zamiast polegać wyłącznie na ich wyglądzie.
Nadmierna wilgotność może zmienić zachowanie łuku, charakterystykę żużla, a także jakość spoiny. Utrudnione starty to tylko jeden z możliwych objawów i nie świadczą one o dokładnym stanie wilgotności.
Co zrobić, gdy pręt jest już zablokowany?
Do czasu bezpiecznego odłączenia sprzętu zgodnie z obowiązującą procedurą należy traktować uchwyt, elektrodę, przedmiot obrabiany oraz obwód spawalniczy jako znajdujące się pod napięciem.
Nie chwytaj elektrody ani przedmiotu obrabianego gołą ręką. Stosuj środki ochrony indywidualnej i unikaj kontaktu z elementami przewodzącymi, szczególnie w wilgotnych warunkach.
Używaj uchwytu do próby szybkiego, kontrolowanego zwolnienia tylko wtedy, gdy pozwala na to Twoje wyszkolenie i sprzęt. Nie używaj długotrwałej siły, która może uszkodzić uchwyt lub linkę.
Jeśli nie nastąpi natychmiastowe zwolnienie, należy zatrzymać zasilanie i odłączyć urządzenie. Przed dotknięciem lub usunięciem elektrody należy postępować zgodnie z procedurą wyłączania opisaną przez producenta.
Pozostaw gorący metal do ostygnięcia i użyj odpowiednich narzędzi. Elektroda, szczęki uchwytu i punkt styku mogą pozostać gorące po zgaszeniu łuku.
Przed ponownym uruchomieniem sprawdź. Sprawdź powłokę elektrody, uchwyt, kabel, zacisk roboczy, ustawienia i powierzchnię. Wymień uszkodzone elementy.
Funkcje Hot Start, Arc Force i Anti-Stick mogą okazać się pomocne, ale ich działanie jest różne.
Funkcje te są specyficzne dla danej maszyny. Należy korzystać z ich udokumentowanych zakresów i nie traktować ich jako zamienników prawidłowego natężenia prądu, polaryzacji, stanu elektrod lub połączeń kablowych.
Obsługuje inicjację łuku elektrycznego
Tymczasowo zwiększa moc rozruchową w kompatybilnych źródłach zasilania. Może zmniejszyć zamarzanie podczas zapłonu, szczególnie w przypadku elektrod o większej twardości, ale zbyt duża ilość może spowodować ostry rozruch lub nadmierne rozpryskiwanie.
Reaguje na zapadający się łuk
Podnosi prąd zwarciowy w przypadku spadku napięcia łuku elektrycznego w kompatybilnych maszynach. Większa siła może pomóc zapobiec zwarciu, natomiast nadmierna siła może sprawić, że łuk będzie agresywny.
Ogranicza długotrwałe zamrożenie
W zależności od urządzenia, funkcja zapobiegająca przywieraniu może zmniejszyć wydajność lub zastosować procedurę odzyskiwania po wykryciu zwarcia, aby ułatwić zwolnienie elektrody. Działanie różni się w zależności od modelu.
Wybierz następną kontrolę na podstawie objawu.
| Objaw | Prawdopodobne przyczyny | Sprawdź w tej kolejności |
|---|---|---|
| Przykleja się tylko przy pierwszym uderzeniu | Niski prąd rozruchowy, powolny wznios, zanieczyszczony punkt rozruchu, trudna elektroda rozruchowa lub słabe zachowanie przy gorącym rozruchu. | Zakres i polaryzacja elektrod → punkt czystego startu → ruchy drapania/stukania → Gorący start zgodnie z instrukcją. |
| Wielokrotnie przykleja się podczas koralikowania | Łuk zbyt krótki, prąd zbyt niski, niestabilny przebieg/manipulacja, utrata mocy w kablu lub nieodpowiednia siła łuku. | Długość łuku → okno prądowe → zaciski/kable → Arc Force/DIG zgodnie z instrukcją. |
| Patyki po przesunięciu zacisku roboczego | Słaby styk szczęk, farba/rdza, luźny zacisk powrotny lub ścieżka prądowa przez urządzenia. | Odłącz zasilanie → wyczyść bezpośredni punkt zacisku → dokręć zatwierdzone połączenia → przetestuj ponownie. |
| Dobrze się uruchamia, gdy jest nowy, ale trudno go uruchomić po zatrzymaniu | Ponowne uruchomienie końcówki pokrytej topnikiem, uszkodzona powłoka, schłodzona geometria krateru lub stan pręta. | Bezpiecznie sprawdź końcówkę → przygotuj ją tylko zgodnie z zaleceniami producenta → uruchom ponownie w zatwierdzonym miejscu. |
| Każda elektroda nagle zaczyna działać słabo | Problem z zasilaniem wejściowym, luźny przewód, uszkodzony kabel, niewłaściwy proces/biegunowość lub awaria maszyny. | Zatrzymaj → sprawdź zasilanie i cały obwód → zweryfikuj tryb/polaryzację → w razie problemów skontaktuj się z wykwalifikowanym serwisem. |
| Pręt nie przylega, ale spoina jest bardzo gorąca | Prąd jest za wysoki, łuk jest za długi, podróż jest za wolna lub elektroda jest za duża. | Wróć do WPS/arkusza danych → zmniejsz jedną zmienną → sprawdź stopkę i metal bazowy. |
Czy to faktycznie problem z podawaniem drutu do ręcznego spawania laserowego?
Ręczne spawanie laserowe zazwyczaj podaje goły drut spawalniczy przez system składający się z rolki napędowej, prowadnicy i dyszy prowadzącej. Nie wykorzystuje on elektrody SMAW w otulinie topnikowej, opisanej powyżej. Jeśli drut spawalniczy laserowy „zacina się”, przyczyną może być wypalenie końcówki prowadzącej, nieprawidłowe ułożenie drutu, zablokowana dysza, niewłaściwa prędkość podawania, nadmierny opór przewodu, niedopasowanie rolek napędowych lub słaba synchronizacja startu i zatrzymania.
Nie stosuj poprawek elektrody otulonej, takich jak zmiana długości łuku SMAW lub zacieranie pręta jak zapałki. Zamiast tego zdiagnozuj ścieżkę drutu laserowego i czas procesu.
Opublikowano wskazówki dotyczące tej metody rozwiązywania problemów.
Zawsze postępuj zgodnie z aktualnymi instrukcjami dołączonymi do elektrody, spawarki i stosowanej metody spawania.
Wyślij materiał, złącze i cel produkcyjny.
Oceanplayer może pomóc w ocenie, czy ręczne spawanie laserowe z kontrolowanym podawaniem drutu jest odpowiednie. Należy uwzględnić metale bazowe, grubość, rodzaj złącza, szczelinę, spoiwo, żądaną prędkość, zdjęcia i aktualną metodę spawania.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące przywierania pręta spawalniczego
Najczęstszymi przyczynami są prąd poniżej dopuszczalnego zakresu, zbyt krótki łuk elektryczny, powolne podnoszenie po zadrapaniu lub odcięciu, słabe połączenie zacisku spawalniczego, nieprawidłowa polaryzacja lub nieodpowiednia lub uszkodzona elektroda. Przed zwiększeniem natężenia prądu należy sprawdzić dokładne dane elektrody i cały obwód.
Jeśli prąd jest poniżej zakresu zalecanego przez producenta, a łuk elektryczny gaśnie, niewielkie zwiększenie prądu w tym zakresie może pomóc. Najpierw sprawdź polaryzację, długość łuku elektrycznego i połączenia. Nie zwiększaj prądu poza zakres procedury tylko po to, aby ukryć straty na kablu lub słabą technikę.
Postępuj zgodnie z zaleceniami producenta elektrody i instrukcją WPS. Typowym punktem wyjścia jest łuk nie dłuższy niż średnica rdzenia elektrody, ale prawidłowa długość różni się w zależności od rodzaju elektrody i zastosowania. Zbyt krótka elektroda sprzyja przywieraniu; zbyt długa może zwiększać ryzyko odprysków, podtopień i porowatości.
Możliwe przyczyny to niski prąd rozruchowy, powolne stukanie lub zarysowanie, zakrycie topnikiem końcówki restartu, narażenie na wilgoć, nieprawidłowa polaryzacja lub ograniczona wydajność gorącego startu. Należy postępować zgodnie z instrukcjami dołączonymi do elektrody i urządzenia, zamiast zakładać, że każdy produkt E7018 ma identyczne ustawienia.
Tak. Zacisk roboczy jest częścią obwodu spawalniczego. Farba, rdza, luźne połączenia, uszkodzony kabel lub nadmierna rezystancja kabla mogą zmniejszyć moc łuku. Podłącz do czystego, nieuszkodzonego metalu i sprawdź całą ścieżkę powrotną.
Zastosuj metodę drapania lub dotykania zalecaną dla danej elektrody i zadania. Nawiąż krótki kontakt i natychmiast podnieś do długości łuku roboczego. Dociśnięcie lub przerwanie płyty powoduje, że zapłon staje się trwałym zwarciem.
Wilgoć może pogorszyć parametry eksploatacyjne i jakość spoiny, szczególnie w przypadku elektrod o niskiej zawartości wodoru. Samo przywieranie nie świadczy o narażeniu na wilgoć. Należy sprawdzić historię przechowywania, stan powłoki oraz wymagania producenta dotyczące przechowywania lub suszenia.
Nie dotykaj elektrody ani przedmiotu obrabianego gołymi rękami, gdy jest pod napięciem. Jeśli wyćwiczony, kontrolowany ruch uchwytu nie spowoduje natychmiastowego zwolnienia napięcia, zatrzymaj zasilanie, odłącz maszynę zgodnie z instrukcją, poczekaj na ostygnięcie gorących części i użyj odpowiednich narzędzi przed sprawdzeniem ustawienia.
Mogą one pomóc w maszynach, które je oferują. Hot Start wspomaga inicjację łuku elektrycznego, natomiast Arc Force lub DIG reagują na zanik napięcia łuku elektrycznego. Funkcja Anti-Stick może pomóc w rozładowaniu długotrwałego zwarcia. Ich dokładne działanie i prawidłowy zakres zależą od konkretnej maszyny.
Nie. Ręczne spawanie laserowe zazwyczaj wykorzystuje drut spawalniczy podawany w sposób ciągły, a nie elektrodę SMAW w otulinie topnikowej. Problemy z laserem wymagają sprawdzenia prędkości podawania, wypalenia elektrody, rolek napędowych, oporu wkładki, stanu dyszy prowadzącej, ułożenia drutu i synchronizacji procesu.